ALUMNI. Van een plakkerige honingpot naar een eigen bedrijf

Wie Leonard hoort vertellen, zou kunnen denken dat hij al jaren ondernemer is. Hij praat enthousiast over productiecapaciteit, B2B-verkoop, voedselveiligheid, delegeren en investeren in machines. Toch begon zijn ondernemersverhaal nog maar enkele jaren geleden. Niet met een uitgekiend businessplan, maar met... een ontzettend plakkerige honingpot.

Leonard zat in 2024 in het vijfde middelbaar toen hij tijdens een brunch met zijn familie thee dronk. Op tafel stond een pot honing met een lepel. Alleen waren zowel de pot als de lepel zo plakkerig dat je ze nauwelijks kon vastnemen. Dat moest toch beter kunnen?

Aan tafel ontstonden allerlei ideeën. Honing in een tube? Honing verharden? Leonard begon verschillende mogelijkheden uit te testen. Uiteindelijk kwam hij uit bij een veel minder voor de hand liggende oplossing: een oplosbare capsule met pure honing. Eenvoudig in gebruik zoals een suikerklontje, maar dan op basis van honing. Het productieproces daarachter bleek allesbehalve eenvoudig. Leonard bleef eraan sleutelen en ziet zelfs mogelijkheden om de techniek ooit te patenteren.

Eigenlijk was hij toen al bezig met de vraag hoe hij van een idee een onderneming kon maken. Hij wist dat hij in het zesde middelbaar met een Mini-onderneming aan de slag zou gaan. Daarom dacht hij in het vijfde al na over een product én over de mensen die hij graag in zijn team wilde. Alleen liep dat anders dan verwacht. Toen zijn team samengesteld was, bleek niemand enthousiast over het honingidee.

Honey-Z groeide, maar met groei kwamen ook lessen die je niet uit een handboek leert. Omdat Honey-Z voedingsproducten maakt, moet de productieruimte voldoen aan strikte regels rond voedselveiligheid. Tijdens een inspectie bleek dat Leonard op verschillende vlakken zelfs strenger werkte dan vereist. Toch werd ook een probleem vastgesteld: er moest een duidelijke scheiding zijn tussen de productieomgeving en de buitenwereld.

Dat bleek niet vanzelfsprekend wanneer je productieruimte zich in een garage bevindt die deels met tentzeil is afgewerkt. Leonard ging op zoek naar een oplossing en slaagde daarin. Ondertussen wordt gewerkt aan een nieuwe productieruimte met volwaardige wanden en materialen die eenvoudiger te onderhouden zijn. Het typeert zijn aanpak als ondernemer: een probleem betekent niet dat iets onmogelijk is, maar wel dat er een oplossing gevonden moet worden.

Hoewel Leonard vandaag alleen aan het roer van Honey-Z staat, probeert hij niet alles zelf te doen. Hij bouwde een netwerk uit van vrienden en kennissen die hem ondersteunen waar nodig. Sommigen worden betaald voor hun werk. Zo ontwikkelt vriend Rune Herreman momenteel een professionele website voor Honey-Z, die Leonard omschrijft als een soort persoonlijke Shopify. Anderen helpen tijdens markten en verkoopmomenten.

Volgens Leonard zit de kunst niet in alles zelf kunnen, maar in het inschakelen van mensen, het verdelen van taken en het opvolgen van resultaten. “Mijn vader zegt ook steeds dat ik een ‘geboren manager’ ben. Ik kan leiden en goed delegeren. En dan alles opvolgen natuurlijk.”

Dat talent merkte hij ook tijdens zijn studies. In zijn eerste jaar aan KdG kreeg hij met een willekeurig samengesteld groepje studenten de opdracht om een ambitieuze supplychain uit te werken. Leonard trok mee aan de kar en probeerde zijn medestudenten te motiveren. Hun project won uiteindelijk een Certificate of Achievement. “Ik was weer eens de lucky bastard die met ons groepje van 300 studenten gewonnen heeft.” En ja, daar is hij zichtbaar trots op.

Hoe hij al die activiteiten combineert? Voor Leonard lijkt het antwoord vanzelfsprekend. Honey-Z kent piekperiodes, maar ook rustigere maanden waarin bijvoorbeeld geen honing geoogst wordt. Die periodes vult hij graag op met andere projecten. En wanneer hij niet aan het werk is, verdiept hij zich in boeken en artikels over onderwerpen die hem interesseren, zoals artificiële intelligentie. Niet oppervlakkig, maar tot hij echt begrijpt hoe iets werkt.

Zijn motto vat hem misschien nog het best samen: Jack of all trades, master of none. Maar Leonard voegt er meteen het minder bekende tweede deel aan toe: but oftentimes better than a master of one. “Wat ik daarmee bedoel, is dat ik niet de allerbeste ben in wat ik doe, maar wel veel verschillende dingen doe. En ik doe ze goed genoeg om effectief iets te kunnen opbouwen.”

En dat opbouwen lijkt te lukken. Zo goed zelfs dat Honey-Z vandaag tegen een nieuw probleem aanloopt: de productie kan de vraag niet langer volgen. Wanneer winkels bijvoorbeeld vijftig potten per smaak per maand willen afnemen, botst Leonard op de limieten van de huidige productieruimte en machines. Daarom schakelde hij tijdelijk een versnelling lager. Die periode gebruikte hij om middelen te verzamelen voor grotere machines en een professionelere productieruimte.

Ook over de toekomstige verkoopstrategie denkt hij actief na. Vandaag verkoopt Honey-Z zowel rechtstreeks aan particulieren als aan bedrijven. De particuliere verkoop vindt hij waardevol omdat die directe feedback van klanten oplevert. Tegelijk stelt hij zich een praktische vraag: wat als je straks duizend-en-één afzonderlijke pakketjes moet inpakken en versturen? Daarom ziet hij vooral groeikansen in B2B-verkoop, waarbij grotere bestellingen in één keer geleverd kunnen worden.